Spijt is verstand dat te laat komt

Ken je dat gevoel, dat je achteraf spijt hebt dat je toch niet dat ene jurkje hebt gekocht?

Nog niet zo heel lang geleden had ik daar ook last van. Je loopt onbewust een winkel binnen met de gedachte, ‘alleen maar even kijken en dan snel weer weg’. Toch zie je iets leuks hangen vanuit je ooghoek en loop je ernaartoe. Misschien toch maar even passen het kan geen kwaad. Na de hele passessie en druk te hebben gediscussieerd met me vriendin, wel doen, niet doen…

Je besluit het toch niet te gaan kopen en hangt het snel terug met pijn in je hart! Want o wat zou dat mooi hangen in mijn té overvolle kledingkast. Snel loop je de winkel uit zonder achterom te kijken! Nadat je thuis bent gekomen ben je alles zo goed als vergeten, maar toch blijft het onbewust door je hoofd spoken, wat als…

 Er gaan tientallen redenen door je gedachten en ’s nachts droom je er zelfs over. Het moet niet gekker worden!

– Wat als ik het toch had gekocht

– Had ik nu een lege bankrekening

– Was ik nu niet zo ongelukkig

– Ik heb de juiste keuze gemaakt

– Het stond mij perfect

Je besluit toch nog even om op de webshop van de desbetreffende winkel te gaan kijken. Uitverkocht helaas! Dat betekent dat deze jurk  niet voor mij is bestemd. Of zal ik toch nog even snel naar de winkel gaan om te kijken of het er nog hangt? Nee, wees sterk en denk aan je bankrekening!

Na een paar dagen ben je alles weer vergeten en denk je er niet meer aan. Totdat je iemand voorbij ziet lopen met die ene jurk aan waar je o zoveel spijt van hebt gehad dat je het niet hebt gekocht.

Wat is dat toch met vrouwen en kleding? Het blijkt maar weer dat het genetisch is bepaald dat wij vrouwen koopdrang hebben. Maar wees sterk, want ook wij kunnen gewoon iets laten hangen. Ondanks de gevolgen van knagende spijtgevoelens.

spijt

Geef een reactie